Zon, zee en strand!

Onze kamer ligt op de eerste verdieping van het huisje en Martin, Sandra en Gijsje hebben de kamer naast ons en dat komt dus best uit. Helaas heeft Robin geen kamer in hetzelfde huisje maar hij zit op de eerste verdieping in een naastgelegen huisje. Jammer wel dat niemand een kamer op de begane grond heeft in verband met de direkte toegang tot het zwembad tussen de huisjes maar dat mag de pret niet drukken, en bovendien hadden we daar toch al onze twijfels over met Gijsje.

 

 

 

 

 

 

 

Het eerste wat we vanmorgen deden was gezamenlijk ontbijten in het restaurant van het resort, direkt gelegen aan het Cabana Beach. Na het uitgebreide ontbijt haalden we onze handdoeken op en gingen naar het strand van Cabana Beach om daar het grootste deel van de dag door te brengen.

Om tien uur ’s morgens bezochten Martin en ik de vertegenwoordigster van reisbureau TUI die iedere ochtend op het terras aanwezig zou zijn rond die tijd en waarvan we een introductie kregen tot Curaçao. Voor ons allebei was het niet nieuw want iedereen was al eerder op Curaçao geweest maar we hadden een paar vragen die we wilden stellen. Onze eerste vraag bleek al een probleem want het huren van een auto via TUI bleek vrijwel onmogelijk, door de enorme drukte rond Carnaval was er niks meer te krijgen. ook de excursie die we hadden willen doen kon niet want die was alleen op woensdag en dat is volgende week helaas onze vertrekdag.

We moeten ons dus nog maar eens bezinnen op verdere plannen maar voorlopig hebben we genoeg aan zon, zee en strand. En Gijsje lijkt het helemaal naar haar zin te hebben:

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik had vandaag nog wel een dringende boodschap te doen vandaag: ik had namelijk geen zwembroek bij me en dat is toch wel lastig met een strandvakantie. Uiteraard heb ik wel een zwembroek maar die ligt in mijn kamer in het KAZ-kamp in Basra. Ik had die uiteraard willen meenemen maar bij de snelle evacuatie uit Irak begin januari had ik alleen het hoognodige meegenomen en daar zat mijn zwembroek op dat moment niet bij. Omdat ik sindsdien niet meer in KAZ was terug geweest zat ik dus nu zonder zwembroek. Op zich geen probleem met alle winkeltjes op Mango Beach boulevard, maar daar betaal je natuurlijk wel de hoofdprijs zo bleek…

En er moesten nog meer boodschappen worden gedaan want we wilden toch wat voorraad inslaan voor ’s avonds op ons terras. Ik herinnerde me nog het supermarktje op een half uurtje lopen en samen met Robin en Martin wandelde ik daar halverwege de middag naar toe voor het inslaan van bier (Amstel Bright beviel ons allemaal heel goed), zakken chips en Martin schafte voor zichzelf nog gauw even een duikbril aan om te kunnen snorkelen.