Op pad met de huurauto

We hadden al gehoord dat het niet makkelijk zou zijn om een huurauto te bemachtigen zoals we van plan waren. Er waren vanwege het Carnaval blijkbaar vrijwel geen huurauto’s meer in omloop op het eiland, tenminste, dat vertelde de hostess van TUI ons bij onze introductie-bijeenkomst en ook weer toen we de Jeep Safari gingen bespreken. Ze raadde ons aan het eens bij de balie van het resort te proberen, dat deden we en wat denk je, geen enkel probleem!

Het enige was dat we een tamelijk grote auto nodig hadden want we waren met vijf volwassenen en een peuter die in een autostoeltje moest. De mini-van die we op het oog hadden konden we niet krijgen maar wel een Nissan Qashqai die ook groot genoeg zou moeten zijn.

Vanmorgen om negen uur werden Martin en ik opgehaald bij de balie van het resort vanwaar we naar het autoverhuurbedrijf werden gebracht. Daar werd na enige discussie tussen de dame achter de balie en een service-monteur niet een Qashqai maar een X-Trail voorgereden, een flinke SUV met achterin een opklapbare bank zodat er plaats is voor zeven personen en dus groot zat voor ons.

Terug bij het resort laadden we onze strandspullen in en vertrokken in eerste instantie naar het Playa Porto Marie waar varkentjes los op het strand lopen. Eerst stopten we nog even bij de supermarkt waar we al eerder waren geweest, die lag op de route en we konden nu we de beschikking hadden over een auto mooi het een en ander aan drank, snacks en water inslaan voor de komende dagen. Het kraanwater is overigens wel te drinken op CuraƧao maar echt lekker is het niet, vandaar dat we toch meestal water uit flessen dronken.

Na een mooie rit kwamen we daar aan en zagen meteen de varkens al liggen in de modder vlak bij de parkeerplaats. Varkentjes was niet de juiste benaming want het waren twee grote varkens, al liepen er ook wel wat kleine varkentjes rond. Met het strand zelf waren we gauw klaar want dat was overvol, er was geen enkele schaduwplek meer vrij en het leek ons geen goed idee om de hele dag in de volle zon te gaan zitten.

We besloten terug te lopen naar het restaurant bij de ingang van het strand om daar een bakkie te doen en dan verderop te gaan kijken bij de stranden van Grote Knip. Het probleem was hier hetzelfde als gisteren op Playa Grandi bij de schildpadden, er waren heel veel toeristen van Cruise-schepen hier gedropt en daarmee hadden we dus gewoon pech. Tijdens het koffiedrinken vermaakte Gijsje zich met de loslopende katten en de vele vogeltjes in de bomen die op een neergezet schoteltje suiker afkwamen. Geen wonder dat die kleine gele vogeltjes Suikerdiefjes werden genoemd…

Na een korte rit kwamen we aan bij het parkeerterrein van Grote Knip maar ook daar was het overvol, zij het dat dat daar ook kwam omdat een groot deel van het parkeerterrein wegens werkzaamheden was afgesloten. Robin kwam met wat achteraf een gouden tip bleek, we reden een stukje terug en namen de afslag naar Kleine Knip. Daar konden we niet alleen de auto redelijk eenvoudig kwijt maar er was ook nog plek op het strand.

Daar bleven we tot halverwege de middag, waarna we terug reden naar Mango Beach.