Meer sneeuw

Niet alleen is de sneeuw van gisteren blijven liggen, vannacht is er nog meer sneeuw gevallen en we werden vanmorgen dan ook wakker in een witte wereld.

Ook onze auto’s waren met een flinke laag sneeuw bedekt. Bij ons nieuwe huis hebben we weliswaar geen garage maar wel hebben we twee parkeerplaatsen voor de deur, en dat is toch wel erg makkelijk. Ons vorige huis aan de Kamperfoelie stond niet direct aan de straat, en het was zelfs het laatste huis van het blok gerekend vanaf de straat dus het was altijd zeulen met boodschappen.

Dat is nu verleden tijd, en behalve voor boodschappen zijn er nog wel meer voordelen van het hebben van twee eigen parkeerplaatsen pal voor de deur. Als het regent bijvoorbeeld…

Sneeuw!

Een verrassend uitzicht vanmorgen want toen ik uit het raam keek sneeuwde het! Dat komt tegenwoordig in de Nederlandse winters nog maar mondjesmaat voor en meestal is het dan nog natte sneeuw ook die snel weer verdwijnt. Deze keer bleef de sneeuw liggen en dat zorgde voor een sfeervol uitzicht, ondanks de grijze lucht:

Dream Theater in Tilburg

Eind vorig jaar zag ik een bericht dat een mijn favoriete bands, Dream Theater, een optreden zou geven in Nederland en daar wilde ik wel weer bij zijn. Deze band treedt best veel op in Nederland (mijn broer Alex en ik zijn vorig jaar nog naar een optreden in Carré in Amsterdam geweest) maar het is altijd een feestje is om deze geweldige muzikanten live aan het werk te zien. Ik belde dus snel mijn broer weer op en regelde kaarten.

Er waren deze keer twee bijzonderheden te melden over dit optreden. Vanwege het feit dat het vijfentwintig jaar geleden was dat hun eerste succesvolle album genaamd “Images and Words” was uitgebracht zou dit hele album integraal gespeeld worden. En het optreden zou plaatsvinden in O13 in Tilburg, niet naast de deur en we waren daar ook nog nooit geweest.

Vandaag was het zover en we gingen redelijk vroeg op pad omdat we de nodige verkeersproblemen verwachtten onderweg. En dat klopte ook wel want de avondspits was niet te vermijden, we liepen meteen bij Leidschendam waar ik mijn broer had opgepikt al vast op de A4 richting de Beneluxtunnel. Gelukkig bleef de vertraging beperkt tot de regio tussen Den Haag en Rotterdam want toen we eenmaal door de Beneluxtunnel waren ging het verder vlot richting Tilburg.

De zaal van O13 was voor ons een verrassing, veel groter dan we hadden verwacht en afgeladen (wat we wel weer hadden verwacht) met fans. Drieduizend om precies te zijn, en de sfeer was dus meteen al goed. Over het optreden zelf kunnen we kort zijn, dat was weer van hetzelfde hoge niveau wat we inmiddels van de mannen gewend zijn. Het werd overigens wel een latertje want ondanks een vlotte terugreis duurt het ritje nog altijd zo’n vijf kwartier.

Twee kanttekeningen, de stem van zanger James LaBrie moeite begint te krijgen met de hoge regionen, en gitarist John Petrucci kan als hij zijn baard nog mee laat groeien zo meedoen bij ZZ Top…

Woestenij…

We hebben achter ons huis een enorme lap tuin. Tenminste, we hopen dat het dat gaat worden want nu ziet het er nog zo ongeveer uit als het slagveld van de Eerste Wereldoorlog. En daar komt ook nog bij dat de bouwketen van de aannemer precies achter ons blok staan, en aangezien die volgens de laatste berichten pas eind februari zullen verdwijnen is het uitzicht de komende weken nog niet helemaal wat het zijn moet.

Onze tuin bestaat eigenlijk uit twee gedeelten: het deel vanaf het huis tot en met de schuur, en dan het deel vanaf de schuur tot aan het pad langs het kanaal. Dat laatste deel is niet ons eigendom maar we pachten dat van het Hoogheemraadschap Rijnland wat eigenaar is van die grond. Als tegenprestatie voor het pachtgeld mogen we die grond bij onze tuin voegen, op voorwaarde dat we er niks permanents op bouwen. Dat laatste is overigens niet verboden maar mocht het Hoogheemraadschap de grond ooit terug claimen dan mogen ze zonder meer alles wat er op staat afbreken.

We hebben al plannen voor de tuin. In december hebben we al gesprekken gehad met het hoveniersbedrijf van Rob van der Burg, die toevallig een voormalige buurjongen is van de tijd dat we in ons eerste huis aan de Brouwerstraat woonden. Rob heeft een plan gemaakt voor de inrichting van onze tuin en na wat aanpassingen hier en daar zijn we akkoord gegaan met zijn voorstel. Over een paar weken gaat hij dus als alles goed gaat deze woestenij omtoveren in een mooie tuin:

Katten in het nieuwe huis

Onze drie katten zijn gelijk met ons mee verhuisd naar de Bankijkerweg. Tijdens de verhuizing hadden we ze nog in ons tijdelijke huis aan het Hoefblad gelaten maar toen de verhuizers waren vertrokken hebben we ze opgehaald.

Uiteraard waren ze in het begin wat onwennig na alweer op een andere locatie te worden gedropt en het was grappig om te zien hoe ze daar mee omsprongen. Paula, de oudste, vloog snel overal rond en nadat ze geconstateerd had dat er zich geen direct gevaar voordeed ging ze ergens min of meer verdekt liggen om te zien wat er allemaal ging komen. Abby en Monster zijn voorzichtiger, die keken overal omzichtig rond, snuffelden overal aan en bleven veel langer rondlopen. Met name Abby had het duidelijk niet helemaal naar haar zin wat ze de hele avond liet blijken door klaaglijk gemiauw.

We zijn nu drie dagen verder en de dames hebben zich met de nieuwe situatie verzoend. De bakken zijn gelokaliseerd, ze weten waar het eten wordt opgediend en ze hebben diverse plekken gevonden waar ze rustig kunnen liggen. Voor Abby en Monster is dat zoals altijd naast Riet op de bank…

Orde in de chaos…

Ik heb behalve onze verhuisdag de rest van de week vrij genomen om samen met Riet alle dozen uit te pakken en te proberen om orde te scheppen in de chaos waarin ons nieuwe huis nu verkeerd. Het zal waarschijnlijk wel een paar weken gaan duren voordat alles is zoals we het willen hebben maar de komende dagen gaan we proberen alle dozen of in ieder geval het grootste deel daarvan weg te werken.

Gisteren tijdens de verhuisdag hadden we een onverwachte meevaller want ons nieuwe bankstel werd ’s middags bezorgd. Daar hadden we nog niet op gerekend want er was ons verteld dat het eind februari zou worden, maar maandag belden ze op dat het afgeleverd kon worden. Er zat overigens ook wel een nadeel aan want omdat we er nog niet op gerekend hadden was ons oude bankstel meeverhuisd. We lieten dat na het uitladen uit de verhuiswagen gisteren dus maar voor de deur staan en met hulp van Ans’ vriend Rico en zijn vrachtwagen kon het direct door naar de Katwijkse Milieustraat waar het in de pers ging.

Vandaag zijn we dus begonnen met het uitpakken van alle verhuisdozen en een aantal zaken hebben we gelukkig al voor elkaar. Zoals gezegd staat ons bankstel al, de tv is geplaatst en we hebben ook Internet. Nu alleen de rest nog…

Verhuisd!

Hoewel er nog wat kleine dingetjes moeten worden afgerond was ons nieuwe huis vandaag gereed voor bewoning en kon de geplande verhuizing dus gewoon doorgaan. Vanmorgen om negen uur stonden de verhuizers op de stoep met onze spullen en tegen een uur of drie vanmiddag stond alles in en rond ons huis.

Er deed zich maar één probleem voor en dat hadden we al verwacht, het logeerbed wat we vanuit de Filipijnen hadden meegebracht en wat in de opslag had gestaan zou met geen mogelijkheid de trap op kunnen en dat hebben we dan ook niet geprobeerd. Het staat nu in de woestenij achter ons huis die binnenkort omgetoverd gaat worden tot een tuin en dan gaan we kijken of het daar een plekje kan krijgen. Verder verliep alles voorspoedig, zelfs onze matras ging vrijwel zonder problemen de trap op en de slaapkamer in. Daarbij moest er wel geïmproviseerd worden want de verhuizers hadden geen spanbanden tot hun beschikking. In plaats daarvan werd de matras opgerold in plastic folie en ook dat bleek te werken.

Aan Riet en mij nu de taak om de komende dagen alle dozen uit te pakken, alles een plekje te geven en zo van ons nieuwe huis een thuis te maken.

Riet’s inloopkast

Riet was behoorlijk verpest door de opbergruimte die we in ons huis in Manila hadden voor onze kleren. Onze slaapkamer had al een enorme hoeveelheid kasten en laden, maar daarnaast was er ook nog een inloopkast ter grote van een kleine slaapkamer. Ze heeft eens geteld waarbij ze kwam tot 98 kastdeurtjes en deuren, en daarbij waren de laden niet eens meegeteld!

Een nadeel van zoveel ruimte is dat je niet hoeft te kijken op een bloesje of jurkje meer of minder, en onze agent die ons hielp bij het zoeken naar een huis daar had dan ook gelijk toen ze zei dat tegen de tijd dat we zouden vertrekken al die kasten waarschijnlijk vol zouden zijn. Terug in Nederland merkten we dan ook dat de kastruimte voor onze kleding in het huis aan de Kamperfoelie te krap was voor al onze kleren. We hebben daarom een flink aantal dozen met met name zomerkleding niet eens uitgepakt maar opgeslagen in onze gehuurde opslagruimte.

De grote wens van Riet was dan ook om een inloopkast te hebben in ons nieuwe huis en dat kon heel goed want naast de slaapkamer op de eerste verdieping is een kleine slaapkamer die daar uitstekend geschikt voor is. Een advertentie in de Katwijksche Post leidde ons naar de firma Meijvogel in Katwijk en daar hebben we een plan op laten stellen om dat kamertje om te laten bouwen tot een inloopkast (dezelfde firma heeft overigens ook onze laminaatvloeren gelegd).

Een paar dagen geleden zijn  de werkzaamheden in het kamertje begonnen en vandaag was de inloopkast klaar. Het resultaat mag er zijn en Riet is er dan ook heel erg blij mee.

De badkamer is klaar

Het tijdstip van de verhuizing begint nu te naderen en het werk aan ons huis begint nu gelukkig heel erg op te schieten. De keuken en het toilet beneden zijn helemaal af, er is nu overal behangen en de laminaatvloeren op de twee bovenverdiepingen zijn gelegd en de gordijnen hangen bijna overal.

En vandaag was er weer een mijlpaal want de badkamer is nu voor zover mogelijk ook helemaal gereed. Het enige wat er nog moet gebeuren is het plaatsen van de douchedeur maar dat kan pas over een week of drie. Die glazen deur moet namelijk op maat worden gesneden en die maat kon pas genomen worden nadat de badkamer helemaal klaar was. Dat is uiteraard geen beletsel om de badkamer te kunnen gebruiken, we moeten het alleen even zonder deur in de douche doen.

Verder ziet alles er geweldig uit, Johan van de firma Bouwton heeft echt goed werk geleverd. En dat niet alleen, hij heeft ook nog een aantal prima wijzigingen voorgesteld en aangebracht die het resultaat nog praktischer en mooier hebben gemaakt. Zo heeft hij de douchekranen op een handiger plaats aangebracht en hij heeft de oorspronkelijke vensterbanken eruit gesloopt. In plaats daarvan heeft hij nieuwe vensterbanken gemaakt van de tegels die gebruikt zijn voor de vloer, wat er veel beter uitziet.

Al met al zijn we heel erg blij met het eindresultaat want je moet toch altijd maar afwachten of het er in de praktijk net zo uit gaat zien als in het ontwerp. Missie geslaagd durf ik rustig te zeggen!

Oude familiefoto

Er zijn een aantal Facebook pagina’s die gewijd zijn aan Katwijk, en dan met name het Katwijk van vroeger. Mensen plaatsen daarop foto’s van Katwijk in vroeger tijden en ook worden er regelmatig oude familiefoto’s geplaatst. Deze week verscheen er een hele bijzondere foto want daarop staat mijn Opa, Nicolaas Meijvogel.

Op de foto is mijn Opa het jongetje in het midden. Hij werd geboren op 7 oktober 1904 en aangezien hij op de foto een jaar of twaalf geweest moet zijn zal de foto omstreeks het jaar 1916 gemaakt zijn.

De man rechts op de foto is Opa’s vader Jan Meijvogel, geboren in 1875 en overleden in 1939, en hij is dus mijn overgrootvader. Mijn overgrootmoeder, Alida van der Plas, werd geboren in 1873 en overleed al in 1923 toen mijn Opa dus pas negentien jaar was. 

Het kleine meisje op de foto is mijn Opa’s zusje Dirkje, geboren in 1913 en overleden in 2003. De jongen links op de foto is mijn Opa’s oudere broer Willem die werd geboren in 1901. Hij verdronk op 17-jarige leeftijd in 1918 toen de bomschuit waar hij samen met vader Jan op voer op een mijn liep en verging.

Vader Jan overleefde het ongeluk maar is daarna niet meer naar zee geweest. Hij zocht een baan aan de wal en heeft zijn verdere leven in Rijnsburg gewerkt.

Ook voor mijn Opa had dat gevolgen want zijn moeder wilde niet dat hij ook naar zee zou gaan en zo werd Opa huisschilder. Hij vond een baan bij het Wassenaarse schildersbedrijf Theil en daar heeft hij tot aan zijn pensionering gewerkt. Opa overleed op 21 januari 1988 in het Diaconessenziekenhuis in Leiden.

De keuken staat!

Sneller dan verwacht is het werk voor het plaatsen van de keuken vandaag al zo goed als gereed gekomen. Alles is geplaatst behalve de koffie-machine die nog niet is afgeleverd en over een paar dagen zal worden geplaatst.

Verder is alles al aanwezig: fornuis, afzuigkap, koelkast, vriezer en magnetron/bakoven. Voor de verlichting hebben we behalve spotjes in de koof rond de pijp voor de afzuiginstallatie en het licht in de afzuigkap een lamp gekocht met spotjes die al is afgeleverd maar nog opgehangen moet worden. Je ziet op de foto de doos al staan onder het raam…

De keuken schiet al op

Het werk aan de keuken is in volle gang en het begint al op te schieten. Ome Piet is bezig met wat misschien wel een van zijn laatste klussen voor Karli’s Kitchens zal zijn want Karli gaat er mee stoppen. De zaak in de Hoftuin van waaruit hij zijn keukens verkoopt gaat dicht omdat een forse verhoging van de huur niet meer op te brengen is. Mochten we ooit nog eens een andere keuken willen dan zullen we dus ergens anders naar toe moeten, en dat zal dan meteen ook de eerste keer zijn dat we van leverancier veranderen want dit is de derde keuken die we bij Karli en Ome Piet hebben gekocht.

Voor onze nieuwe keuken maakt het gelukkig allemaal niet uit, die wordt keurig geleverd met slechts twee probleempjes die snel opgelost konden worden. Het eerste probleem was dat de door ons gewenste inbouw-koffiemachine van Boretti niet meer geleverd kon worden, en aangezien het voor de garantie een stuk voordeliger is om alle keukenapparatuur van dezelfde leverancier te betrekken adviseerde Karli ons om over te stappen op apparaten van Siemens. Wel een stuk duurder maar dat werd geregeld doordat het verschil werd gedeeld door Karli en onszelf.

Het tweede probleem deed zich vorige week voor en dat was het boren van een gat in de buitenmuur voor de afvoer van de afzuigkap. Precies op de geplande plaats in de muur zit een dertig centimeter dikke stalen balk waar de hele voorgevel op rust.

Het gat moest dus ergens anders en uit verscheidene alternatieven besloten we te kiezen voor de eenvoudigste oplossing, het gat twintig centimeter lager boren. Dat houdt dan wel in dat de koof waar de afvoer door loopt ook twintig centimeter langer wordt maar dat moet dan maar.

Het werk is begonnen

Op de Bankijkerweg is het werk door de diverse aannemers begonnen en de eerste vorderingen zijn inmiddels al zichtbaar.

In de week tussen Kerst en Nieuw heeft de stukadoor het plafond op de benedenverdieping gestuct en dat heeft tijdens de feestdagen mooi kunnen drogen. Desondanks vroeg de stukadoor om het leggen van de plavuizen in de woonkamer nog een dagje uit te stellen om het stucwerk nog wat verder uit te laten harden. De vloerenlegger van de firma Bouwton begon dus afgelopen dinsdag met het leggen van de vloer en daarmee was hij donderdag klaar.

Vandaag konden we het resultaat bekijken en mochten we er voor het eerst op lopen. Het ziet er nog niet echt mooi uit omdat er nog een zweem over de tegels ligt van het voegwerk maar dat moet met een paar keer dweilen weg zijn. Het voorstel van de vloerenlegger om de tegels in de breedte te leggen in plaats van in de lengte lijkt inderdaad een goed idee te zijn geweest.

Nu kan het werk aan de keuken ook gaan beginnen en volgende week begint ook het werk aan de badkamer en het toilet beneden. En alles ligt nog steeds op schema, ook niet onbelangrijk!

Gelukkig Nieuwjaar!

Wat vliegt de tijd, al weer staan we aan het begin van een nieuw jaar! Een mooi moment om vooruit te kijken, met daarbij natuurlijk als eerste mijlpaal onze verhuizing eind van deze maand van ons tijdelijke onderkomen naar om nieuwe huis aan de Bankijkerweg in Rijnsburg. En daarna gaan we dan wel verder zien wat het nieuwe jaar ons gaat brengen

Terugkijkend hebben we een nogal chaotisch jaar achter de rug. Onze wens van de vorige nieuwjaarsdag om dat jaar te kunnen verhuizen naar onze nieuwe woning is dus niet helemaal uitgekomen. Wel hadden we het hele jaar heel veel rompslomp die nu eenmaal gepaard gaat met een nieuwbouwhuis, zoals het uitzoeken van een keuken, een badkamer, behang, gordijnen, tegels voor de vloer en laminaat. Daarnaast was er een heleboel geregel van van alles wat niet allemaal even soepel verliep.

Op mijn werk was het ook een hectisch jaar. Al in februari deden de geruchten de ronde over massale ontslagen en afvloeiingsregelingen en die bleken later allemaal waar te zijn. Voor mij liep het gelukkig gunstig af, ik kreeg automatisch een nieuwe functie (die overigens qua werk exact hetzelfde was als mijn eerdere functie) zonder dat ik de sollicitatie-molen in hoefde. 

Een jaar dus met de nodige ups en downs, en daarom is onze wens vooral dat we in het nieuwe jaar in wat rustiger vaarwater terecht zullen komen…