Postcode

Er is het nodige geharrewar rond de postcode van ons nieuwe adres Bankijkerweg 123. Riet heeft al verscheidene keren problemen gehad tijdens communicatie met verzekeringsmaatschappijen en nutsbedrijven omdat ze of de postcode helemaal niet konden vinden of een andere postcode vonden dan die wij hadden opgekregen. In het koopcontract staat namelijk aangegeven dat de postcode van ons nieuwe adres 2231 TX zou zijn.

Dat is op verscheidene websites ook als zodanig aangegeven maar er zijn ook websites waar 2231 MX staat. En deze postcode bleek bijvoorbeeld ook bij NUON gehanteerd te worden.

Bij naspeuring bleek dat volgens een regeringsbesluit uit 2014 postcodes worden uitgegeven door PostNL, en op hun website staat ook 2231 MX. Dat zou dus de juiste postcode moeten zijn, temeer ook omdat 2231 TX al bestaat in Rijnsburg, voor een deel van de Boslaan aan de andere kant van het dorp.

Het lijkt niet aannemelijk dat dezelfde postcode zou gelden voor twee verschillende straten die bovendien nog niet eens bij elkaar in de buurt liggen, en er vanuit gaande dat de postcode van PostNL moet kloppen moet onze nieuwe postcode dus haast wel 2231 MX zijn.

Inmiddels is dit uitgezocht door de aannemer, en het blijkt dat die in eerste instantie 2231 TX had doorgekregen van het kadaster maar dat dat fout is, het moet wel degelijk 2231 MX zijn. Het probleem is dus opgelost.

Welke provider…

Een van de dingen die we ook moeten regelen voor ons nieuwe huis is een provider voor Internet, TV en de telefoon. Riet staat er op dat we onze vaste telefoonlijn blijven houden en dat betekent dat we weer voor een alles-in-1 pakket gaan. Aanbieders van zulke pakketten zijn er zat maar gezien onze goeie ervaringen met KPN besloten we in eerste instantie om daarmee verder te gaan en ons huidige pakket gewoon over te laten zetten naar ons nieuwe adres.

Tegenwoordig kan dat vrij makkelijk allemaal en via de website van KPN was de verhuisopdracht in een mum van tijd geregeld. Voor elkaar dachten wij, maar toen hoorden we via-via dat KPN niet zulke beste diensten levert in het gebied van de Bankijkerweg. En omdat we toch wel een goeie Internet-verbinding willen hebben vond ik dat dit de moeite van het uitzoeken waard was. Via de WhatsApp groep van de nieuwe bewoners van ons blok kwam er bericht van iemand die familie had die bij KPN werkte, en dat leverde al snel verontrustend nieuws op.

Wat bleek, de snelheid van de Internet-verbinding zoals KPN die aanbiedt voor bewoners van de Bankijkerweg is inderdaad zwaar ondermaats (5 Mb per seconde is nog langzamer dan we in Manila hadden!) en KPN is niet van plan om daar de komende twaalf maanden wat aan te gaan doen. Nou, dat maakt de zaak eenvoudig, via een chat-gesprek met KPN werd de geplande verhuizing vervangen door een beƫindiging van het abonnement.

De vraag was dus nu welke provider dan wel, en gelukkig kwam er nieuws van mensen die al aan de Bankijkerweg wonen, er zijn goeie ervaringen met Ziggo, mede omdat de huizen geleverd waren met standaard een aansluiting voor Ziggo. Navraag bij de aannemer wees inderdaad uit dat dit ook voor ons nieuwe huis klopt en via een telefoontje met Ziggo werd de zaak geregeld:

Weerzien met Filipijnse vrienden

We hebben nog steeds regelmatig contact met enkele oude vrienden van de Filipijnen en afgelopen week kreeg Riet bericht van een van haar Filipijnse vriendinnen dat ze na een rondreis door Europa nog even in Nederland zouden zijn om vanaf Schiphol terug te reizen naar de Filipijnen.

Riet kent Amor via het liefdadigheidswerk op de Filipijnen en ook daarbuiten kwamen we haar regelmatig tegen want ze is ook de vrouw van Baste, een van mijn bazen in Manila. En hoewel het een kortstondig weerzien zou zijn vanwege de beperkte tijd die Amor en Baste hadden besloten we dat we de gelegenheid om ze weer eens te zien niet voorbij moesten laten gaan.

En zo zaten we dus vanmiddag met zijn vieren op Schiphol bij Cafe Amsterdam waar Baste nog een laatste broodje kroket at en Amor nog gauw een broodje met Hollandse kaas…

Laatste kijkdag

Vandaag was er weer een mijlpaal voor ons nieuwe huis van project Waterviolier, oftewel aan de Bankijkerweg, de tweede en tevens laatste kijkdag voor de oplevering die inmiddels gepland staat voor de 21e december.

De bedoeling van deze kijkdag, waarbij we overigens maar anderhalf uur de tijd hebben van half twee tot drie in de middag, is om te bekijken wat er allemaal nog aan het huis mankeert. Dat is natuurlijk wel wat lastig omdat veel dingen in feite nog niet af zijn, zoals bijvoorbeeld het schilderwerk wat nog gedaan moet worden en alle deuren moeten ook nog worden geplaatst.

Het viel ons in het algemeen niet mee, want er was inderdaad heel veel nog niet af en dat maakte het lastig om al een lijstje op te stellen met verbeterpunten. Desondanks schreven we maar alles op, ook als eigenlijk duidelijk was dat dit waarschijnlijk toch nog wel gedaan moest worden. De algemene indruk was dat nu veel dingen nog slordig waren afgewerkt en we hopen dan ook dat ons lijstje eraan gaat bijdragen dat het er allemaal bij de oplevering over twee weken beter uitziet.

Luchtfoto Waterviolier

Onze toekomstige buren in het naastgelegen blok hebben een zoon die een drone heeft en die daarmee regelmatig filmpjes maakt van project Waterviolier. Zo kunnen we prachtig de voortgang van de bouw vanuit een bijzondere hoek in de gaten houden.

Van een van de filmpjes leverde vandaag een mooie overzichtsfoto op van de zonsondergang boven het project Waterviolier die laat zien hoe ver ze inmiddels zijn gevorderd. Zo is te zien dat de steigers bij ons blok en dat naast het onze al weg zijn en dat de bestrating voor ons blok al klaar is tot aan het huis van onze buren.

Het begint dus op te schieten en dat mag ook wel in de wetenschap dat ons huis opgeleverd gaat worden op 21 december. Dat is dus al over minder dan twee weken…

Alweer verhuisdozen…

En weer staat ons huis vol verhuisdozen. Je zou zo zeggen dat we er na drie internationale verhuizingen in de afgelopen zeven jaar, waarvan de laatste pas anderhalf jaar geleden, wel aan gewend zouden zijn maar volgens mij went het nooit. Er is bovendien een wezenlijk verschil met die vorige drie verhuizingen en dat is dat we nu wel alles zelf moeten inpakken. Bij onze internationale verhuizingen mochten we dat niet eens zelf doen, wat Riet ondervond toen alles wat ze voor de eerste verhuizing had ingepakt allemaal weer werd uitgepakt door de verhuizers en opnieuw werd gedaan.

Deze keer moeten we dus zelf aan de bak, en alles moet op 23 december klaar staan want dan komen de verhuizers. Hoewel de overdracht van ons huis pas op 30 december is had het verhuisbedrijf geen latere datum, en dat betekent ook dat we dus al minstens een week eerder moeten verkassen naar ons tijdelijke onderkomen, waarover later meer.

We hebben gelukkig tijd zat, maar zo langzamerhand begint de stapel dozen in huis toch al behoorlijk te groeien…

Nieuw huis!

Een hele belangrijke dag voor ons vandaag want het was eindelijk zover, de oplevering van ons nieuwe huis aan de Bankijkerweg in Rijnsburg!

We moesten ons om half drie melden op ons nieuwe adres waar we werden opgewacht door een onafhankelijke inspecteur van de aannemer. Nadat de door ons bestelde inspecteur van vereniging Eigen Huis ook was gearriveerd deden we de ronde door het huis waarbij een aantal verbeterpunten werden genoteerd.

Tot onze grote opluchting werden er geen grote mankementen geconstateerd. Na het invullen van alle papieren kregen we de sleutels overhandigd en zo zijn we nu dus officieel de eigenaren van de riante hoekwoning Bankijkerweg 123, voorheen bouwnummer 30 van project Waterviolier.

Natuurlijk zijn we hartstikke blij maar doordat de oplevering later is dan we hadden gehoopt hebben we ook nog wel wat praktische problemen.

De belangrijkste is natuurlijk dat de woning met geen mogelijkheid geschikt voor bewoning gemaakt kan worden voor onze verhuizing vanuit de Kamperfoelie die aanstaande vrijdag de 23e al gaat plaatsvinden. En met de feestdagen voor de deur wordt er natuurlijk tot na Nieuwjaar vrijwel niks gedaan dus de werkzaamheden zullen ook langer duren dan we hadden aangenomen.

Huisvesting is gelukkig geen probleem omdat Riet’s zus Ans had aangeboden om die paar weken in haar huis te trekken. Zelf trekt ze de komende weken bij haar vriend in zodat wij haar huis voor onszelf hebben, en daar zijn we haar natuurlijk heel erg dankbaar voor.

De titel “Nieuw Huis” is eigenlijk ook dubbel want we betrekken ons tijdelijke huis aan het Hoefblad in Rijnsburg ook vandaag al. Ons huis aan de Kamperfoelie staat inmiddels vol met dozen, en als we er zelf niet meer hoeven te eten en te slapen hoeven we met het inpakken van sommige spullen niet tot het laatste moment te wachten.

Er is overigens vandaag wel degelijk al een begin gemaakt met de werkzaamheden aan ons nieuwe huis. De stukadoor die het plafond in de woonkamer komt stuken stond al voor de deur te wachten en meteen nadat de beide inspecteurs waren vertrokken begon hij al met het naar binnen slepen van zijn spullen. Hij ging ook meteen aan het werk want dan kon het plafond met de feestdagen lekker drogen zei hij…

Eerste verhuisdag

Eigenlijk is dit al al de tweede verhuizing deze week want we wonen al sinds afgelopen woensdag in ons tijdelijke onderkomen aan het Hoefblad, maar dat beschouwen we toch niet zo omdat we in feite alleen de nodige kleren en onze katten hebben meegenomen daar naar toe.

Vandaag komen de verhuizers van de firma Oomen ons huis aan de Kamperfoelie leeghalen, en al onze spullen worden dan opgeslagen totdat het huis aan de Bankijkerweg gereed is. In overleg met alle aannemers hebben we al wel een voorlopige verhuisdatum vastgesteld en dat wordt 31 januari aanstaande. Als alles volgens plan verloopt moet alles dan klaar zijn en dat hopen we dan maar.

De verhuizing van vandaag verliep vlot, de verhuizers stonden om negen uur vanmorgen voor de deur en om een uur of drie was alles weg. Het grootste probleem wat we hadden verwacht (onze enorme tweepersoons matras van twee bij twee meter) viel ontzettend mee, die ging een stuk makkelijker door het trapgat naar beneden dan vorig jaar naar boven.

Er was overigens nog wel een complicatie want op de een of andere manier was niet helemaal duidelijk doorgekomen dat we ook nog een opslagruimte hadden gehoord bij een bedrijf aan de Noordwijkerweg. Dat was allemaal wel degelijk besproken, dus na wat heen en weer gebel tussen de verhuizers en hun kantoor kwam het toch in orde. Maar daar aangekomen bleek dat ze de inhoud van de opslagruimte veel te laag hadden ingeschat wat natuurlijk kwam omdat ze daar vooraf helemaal niet waren wezen kijken maar een aanname van het aantal kubieke meters hadden genoteerd. Er moest dus een extra vrachtwagentje komen om de rest te vervoeren maar uiteindelijk was ook de opslag helemaal leeg.

Riet en ik konden nu dus de huur van de opslagruimte stop zetten, waarna we terugreden naar de Kamperfoelie voor een blik in ons nu vrijwel lege huis…

Tijdelijk onderkomen

We kunnen Ans niet genoeg bedanken voor het feit dat ze ons haar huis heeft aangeboden als tijdelijk verblijf want anders hadden we een andere oplossing moeten zoeken in de vorm van een huurhuis of een hotel. Dat had ons zonder twijfel een hoop geld gekost en bovendien had het wel eens problemen kunnen opleveren voor onze huisdieren.

Bij Ans is dat gelukkig geen probleem want de katten zijn gewoon met ons mee verhuisd naar het Hoefblad. In eerste instantie waren ze wat onwennig in het nieuwe huis waar bovendien nog een een hondenlucht hing van Sjaak, de hond van Ans, maar ze waren al vrij snel gewend.

Met name de vensterbank vinden ze alle drie geweldig. Niet dat we die in het huis aan de Kamperfoelie niet hadden maar daar was alleen de tuin te zien en daar gebeurde natuurlijk niks op een verdwaalde spreeuw of ekster na. Hier kijken ze uit op de straat en dat biedt natuurlijk een veel levendiger plaatje. Ze zitten dus vrijwel de hele dag voor het raam, naar buiten kijkend of slapend…

Overdracht van ons oude huis

We hebben een dikke week drie huizen gehad: ons nieuwe huis aan de Bankijkerweg, ons tijdelijke huis aan het Hoefblad en ons huis aan de Kamperfoelie. Daar is nu een einde aan gekomen want sinds vandaag is het huis aan de Kamperfoelie niet meer van ons. Vanmorgen om half tien vond bij een notaris in Leiderdorp de overdracht plaats aan de nieuwe bewoners.

Daarmee is er een einde gekomen aan een periode van meer dan negenentwintig jaar want we zijn er in oktober 1987 komen wonen. Het huis was toen splinternieuw, onderdeel van bouwproject De Keul, en ondanks alles hebben we er toch wel met plezier gewoond.

Het enige wat mij altijd heeft gestoord was het feit dat we totaal geen uitzicht hadden omdat het huis vrijwel ingebouwd stond. Dat werd dan wel weer gecompenseerd door de zonnige tuin op het zuiden waar je met het minste beetje zon al lekker buiten kon zitten, en dat vond met name Riet altijd heel prettig.

Het was eigenlijk een samenloop van omstandigheden die ons vorig jaar ook voor ons min of meer onverwacht deed besluiten om toch te gaan verhuizen. De huizen aan de Bankijkerweg hadden onze aandacht al eens getrokken maar we besloten ons pas in te schrijven toen ook Riet na onze terugkeer uit de Filipijnen het uitzicht op de Kamperfoelie te benauwend begon te vinden. In dat opzicht had ons verblijf in de mooie wijk Alabang in Manila ons goed verpest.

Desondanks hadden we niet verwacht dat we het geluk zouden hebben om een huis toegewezen te krijgen gezien de enorme animo die er voor die huizen aan de Bankijkerweg was. Toen dat toch gebeurde in november 2015 ging het balletje aan het rollen en zo werd vandaag de periode Kamperfoelie afgesloten en kan er volgende maand een nieuwe periode beginnen als we in ons nieuwe huis gaan wonen.