Toen we net in ons huidige huis waren komen wonen, inmiddels alweer meer dan zes en een half jaar geleden, kregen we last van een lekkage. Het gebeurde tijdens zwaar weer, een stormachtige wind gecombineerd met zware regenval. Het lek zat bij het plafond aan de kant van de buren, waar water blijkbaar via de spouwmuur doorsijpelde. Veel was het niet maar genoeg om te zorgen voor druppels aan het plafond en een scheur.
Het bouwbedrijf, Ouwehand Bouw, is uiteraard komen kijken en had wat aanpassingen gedaan, maar blijkbaar had het niet geholpen want de lekkage keerde sindsdien regelmatig terug. De omstandigheden waren altijd hetzelfde, zware wind uit een bepaalde richting en zware regenval, en vorig jaar kregen we ook berichten van andere buren dat die exact hetzelfde probleem hadden op vrijwel dezelfde plek in hun huis. Het bouwbedrijf heeft regelmatig mensen langs gestuurd maar wat ze ook gedaan hebben, gisteren bleek al dat het probleem er nog steeds is en vandaag werd het nog een graadje erger.
Een deel van het plafond zit vol bubbels, maar deze keer hadden we ook een bubbel water achter het behang, iets wat nog niet eerder was gebeurd. Nu is er de laatste dagen natuurlijk uitzonderlijk veel regen gevallen, maar desondanks hebben we toch het bouwbedrijf maar weer even gewaarschuwd. De klacht is genoteerd en ze sturen vandaag of morgen wel weer iemand langs. Hopelijk gaat deze persoon echt naar het probleem kijken, want de vorige snuiter zag geen lekkage meer (logisch want het was al een tijdje droog geweest voor ze kwamen), zei dat hij daarom niks kon doen en vertrok weer.
Een geluk bij een ongeluk, de schilder die de binnenboel komt opknappen is nog niet geweest, die komt pas in januari…
Om even voor zevenen vanmorgen landde het toestel op Schiphol. Het enige oponthoud was het wachten op onze bagage maar uiteindelijk bleek ook dat mee te vallen want de koffers kwamen al na een kwartier in plaats van de aangekondigde achtendertig minuten. Martin stond al op ons te wachten en tot grote vreugde van Riet had hij Maas meegenomen. Ze duwde Martin meteen haar koffer in zijn handen, pakte Maas op en liep als een trotse Oma met hem op de arm door Schiphol. Ze liet hem pas los toen hij in zijn stoeltje in de auto moest worden gezet…
Toen we in Rijnsburg waren bij onze vrienden Pat en Howard hadden we het over de viering van Oud en Nieuw en de verschillen daarin tussen onze beide landen.
Ook vandaag was een rustige dag, met name omdat we de meeste familie gisteravond al hadden gezien en we dus alleen nog maar even naar Katwijk hoefden voor de Nieuwjaarswensen bij mijn moeder. Martin en Sandra kwamen vanmiddag langs met de kleinkinderen en verder hebben we er ons gemak van genomen.
Na een afwezigheid van bijna twee maanden had ik wel verwacht dat er het nodige op me zou staan te wachten qua werk, ondanks dat een collega mijn werk grotendeels had overgenomen. En dat bleek al meteen bij het openen van mijn mailbox want er stonden niet minder dan 668 mailtjes op me te wachten! Nou viel dat aantal me zelfs nog mee want ik had er iets van duizend verwacht…
De afgelopen weken heb ik wat gesleuteld aan de gegenereerde lay-out, met name om het totaal aantal pagina’s wat naar beneden te krijgen en zo de kosten wat te drukken (want goedkoop is het niet). Een paar dagen geleden heb ik de bestelling geplaats en vandaag werd het boek bezorgd. En ik moet zeggen, het ziet er prima uit, net iets meer dan driehonderd pagina’s met herinneringen aan een geweldig mooie vakantie.
Deze dag zal altijd een bijzondere dag blijven want dit is de dag waarop mijn vader jarig was. Hij is er inmiddels al veertien jaar niet meer maar toch blijft deze dag in mijn agenda staan. En er zijn na al die jaren nog steeds dingen die ik mis.
En gistermorgen arriveerde dus mijn nieuwe Mac Mini, die inmiddels is geïnstalleerd. Zoals gewoonlijk was het overzetten van alle gegevens van mijn ouwe Macbook Pro met de belachelijk eenvoudige software van Apple weer een makkie, en dankzij een kabeltje van Robin wat ik nog had liggen kon ik de Mac Mini simpel koppelen aan mijn ouwe Apple beeldscherm. Dat vervangen staat ook nog op mijn lijstje maar voorlopig kan ik vooruit met de huidige opstelling.
Het was op Schiphol weer een flinke puinhoop bij de bagage-check, waar ik dankzij mijn Business Class ticket gelukkig weinig last van had, op de Surinaamse moeder met drie kinderen na die direct voor me in de rij stond. Die had behalve een volgepakte buggy nog een heleboel andere spullen (voornamelijk speelgoed) bij zich dat ze bakken bleef vullen…
Nieuwe pasfoto’s waren wel nodig want hoewel ik er nog best genoeg op lijk dateerde de laatste alweer van een paar jaar geleden. Met de nieuwe pasfoto’s en mijn ouwe paspoort ging ik naar het gemeentehuis waar ik geholpen werd door een heel aardige jongedame die verbaasd mijn ouwe paspoort doorbladerde. Vanwege de enorme hoeveelheid stempels en visa vroeg ze naar mijn vele reizen en wat mijn favoriete bestemming was geweest. Het antwoord moest ik schuldig blijven, ik antwoordde naar waarheid dat ik nog nergens was geweest waar ik het niet naar mijn zin had gehad.
Het probleem lijkt de sluitpin te zijn want als je de deur in het slot draait dan sluit hij wel goed en voelt ook solide aan. Er is aan de sluitpin echter niks bijzonders te zien, hij beweegt zoals het hoort en valt ook soepel in de daarvoor bedoelde uitsparing. Vanmorgen heb ik dus het gedeelte in de deurpost maar eens open geschroefd om te kijken of daar het probleem zit.
Het was vandaag toch wel een gedenkwaardige dag want het was mijn laatste thuiswerkdag. Mijn werkende leven zit er nu bijna op want hoewel ik per 1 april officieel met pensioen ga werk ik al vanaf 1 maart, overmorgen dus, al niet meer omdat ik nog ruim vier weken aan vakantiedagen moet opmaken. Omdat morgen mijn laatste officieuze werkdag is ga ik nog even naar kantoor om daar afscheid te nemen van een paar collega’s, waaronder mijn maat Hennie, en om mijn spullen in te leveren.
Ik voel me zeer gevleid dus ik had vandaag een gesprek met hem, op het kantoor in Den Haag, om eens over die mogelijkheden te praten. in het kort komt het erop neer dat Anders betrokken is bij een kleine organisatie die zich bezig houdt met het definiëren van standaards voor Engineering informatie, mijn vakgebied dus, en hij bood me twee opties aan om project manager te worden van twee lopende projecten.
Gisteravond ben ik met Robin en Martin weer eens naar de bioscoop geweest en deze keer op verzoek van Martin naar de vrij nieuwe Pathé bioscoop in Ypenburg. We wilden hier eens kijken om te zien of dit een beetje een goed alternatief was voor de bioscopen in het centrum van Den Haag omdat de parkeertarieven daar zo langzamerhand zo exorbitant hoog beginnen te worden dat het niet leuk meer is.
Hij heeft nu een boekje waarin een twee pagina’s grote plaat staat met een heleboel karakters uit de serie, en dat boekje haalt hij tegenwoordig iedere donderdag dat hij bij ons is bij zich.